Odchudzanie i dieta

Jem mało i nie chudnę? 8 powodów i plan na 14 dni, który to sprawdzi

· · 3 323 słów · ok. 17 min czytania

Jeżeli jesz mało i nie chudniesz, to najczęściej nie jesteś w deficycie kalorycznym, chociaż jesteś przekonany, że jesteś. W badaniu osób, które deklarowały poniżej 1200 kcal dziennie i wielokrotnie bezskutecznie się odchudzały, przemiana materii była w normie, a zjedzone kalorie zaniżały średnio o 47% (Lichtman i in. 1992). Żeby to sprawdzić u siebie, przez 14 dni licz wszystko, co jesz, waż się codziennie rano i porównaj średnią z pierwszego tygodnia ze średnią z drugiego. Jeżeli nie spadła, utnij 200 kcal i obserwuj kolejne dwa tygodnie.

Niżej masz 8 powodów w jednej tabeli, co badania mówią o „trybie głodowym”, kiedy iść do lekarza i plan na 14 dni z kalkulatorem.

8 powodów, dla których jesz mało i nie chudniesz

Sześć z nich sprowadza się do jednego: realnie jesz więcej albo spalasz mniej, niż myślisz. Siódmy to waga, która skacze z dnia na dzień, a ósmy to choroba albo leki.

PowódJak to sprawdzićCo zrobić
1. Zaniżasz to, co jesz14 dni ważonego dziennika, bez wyjątkówWaż jedzenie i licz wszystko poza wodą, czarną kawą i herbatą
2. Ukryte kalorie
oliwa, orzechy, mleko do kawy, „na oko”
Przejrzyj dziennik pod kątem dodatków i sosówOliwę odmierzaj łyżką, orzechy i ryż waż
3. Kalkulator przeszacował zapotrzebowaniePorównaj średnie kalorie ze zmianą średniej wagiKalibruj wagą: −200 kcal i kolejne 2 tygodnie
4. Weekend zjada deficyt z tygodniaZsumuj osobno kalorie z dni roboczych i z weekenduTrzymaj podobne kalorie także w weekend
5. Płynne kalorieSoki, alkohol, kawy z mlekiem, napojeWliczaj wszystko, co pijesz
6. Dojadasz kalorie z zegarkaSprawdź, czy aplikacja dodaje „spalone” do limituNie wliczaj, porównuj treningi między sobą
7. Patrzysz na pojedyncze ważenieŚrednia z 7 dni i obwód pasa raz w tygodniuPorównuj średnie tygodni, a nie pojedyncze dni
8. Nieleczona choroba albo lekiBadania i rozmowa z lekarzemLekarz; deficyt dalej działa, ale punkt startu się przesuwa

Jeżeli nie masz czasu na całość, przeskocz od razu do planu na 14 dni.

Powód 1: zaniżasz to, co jesz (czasem nawet o połowę)

Prawie każdy zaniża to, co je, i nie chodzi o to, że ktoś kłamie. Nie pamiętasz garści orzechów z popołudnia, łyżki masła orzechowego prosto ze słoika i tego, co zjadłeś po dziecku. W badaniach, które porównują dziennik jedzenia z wydatkiem energii zmierzonym wodą podwójnie znakowaną (najdokładniejsza metoda pomiaru wydatku u ludzi w normalnym życiu), różnica prawie zawsze wychodzi w tę samą stronę.

Osoby „oporne na dietę” z badania Lichtmana miały metabolizm w normie (wydatek w granicach 5% przewidywanego), a zjedzone kalorie zaniżały średnio o 47%, aktywność zawyżały o 51% (Lichtman i in. 1992, NEJM). W badaniu Champagne kobiety, które nie były dietetyczkami, choć wiedziały, że wynik zostanie sprawdzony, zaniżały o 429 kcal dziennie, czyli mniej więcej cały deficyt na redukcji (Champagne i in. 2002). Zaniżenie o 50% u pojedynczej osoby nie jest rzadkością (Schoeller 1995).

Wykres

Ile się mylimy, licząc jedzenie i ruch

W obu badaniach wynik z dziennika porównano z wydatkiem energii zmierzonym wodą podwójnie znakowaną.

Górny panel: 10 osób z otyłością, które deklarowały poniżej 1200 kcal dziennie i wielokrotnie bezskutecznie się odchudzały; ich wydatek energii był w granicach 5% normy (Lichtman i in. 1992, NEJM). Dolny panel: 10 dietetyczek i 10 kobiet w podobnym wieku i o podobnej wadze, 7 dni ważonego dziennika (Champagne i in. 2002).
Plansza badania Lichtman i in. 1992, NEJM: osoby, które mówiły, że nie chudną mimo diety poniżej 1200 kcal, miały prawidłowy wydatek energetyczny. Zaniżały za to spożycie jedzenia średnio o 47%, a zawyżały aktywność fizyczną o 51%.
Źródło: Lichtman i in. 1992, N Engl J Med, PMID 1454084.

Na mieście zgadujesz jeszcze bardziej. W badaniu 269 dań z restauracji w USA co piąte danie (19%) miało co najmniej 100 kcal więcej, niż podawało menu (Urban i in. 2011, JAMA), a w Polsce kalorie w menu podaje niewielu restauratorów.

Powód 2: ukryte kalorie w oliwie, orzechach i mleku do kawy

Najwięcej kalorii ucieka w dodatkach, których nie traktujesz jak jedzenia. Łyżka oliwy na patelnię, garść orzechów, mleko do kilku kaw i trochę więcej ryżu „na oko” to razem około 650 kcal, czyli więcej niż typowy deficyt.

Kalkulator w głowie

Dzień, który „na papierze” ma 1500 kcal

Łyżka oliwy z butelki+120 kcalok. 13,5 g
Garść orzechów włoskich+195 kcal30 g
Mleko 3,2% do 4 kaw+190 kcalok. 320 ml
Ryż „na oko”+145 kcal40 g suchego więcej
Wartości z tabel USDA FoodData Central: oliwa 884 kcal/100 g, orzechy włoskie 654 kcal/100 g, mleko pełne ok. 60 kcal/100 ml, ryż biały suchy ok. 360 kcal/100 g. Łącznie ok. 650 kcal, czyli więcej niż typowy deficyt na redukcji. Garść policzona jako 30 g; jeżeli Twoja garść ma 45-50 g, orzechy to już ok. 300 kcal.

Powód 3: jestem na deficycie i nie chudnę, bo kalkulator przeszacował zapotrzebowanie

Kalkulator kalorii podaje szacunek, a nie Twoje zapotrzebowanie co do kalorii. Jeżeli wyszło Ci 2500 kcal, jesz 2100 i nic się nie dzieje, to znaczy, że Twoje realne zapotrzebowanie jest niższe, niż wyszło ze wzoru.

Jeżeli liczysz swoje zapotrzebowanie kaloryczne więcej niż raz w życiu, to prawdopodobnie popełniasz błąd. To, co pokazuje kalkulator, to tylko estymacja. Liczysz raz, a potem kalibrujesz na podstawie obserwacji.

Piotr Tomaszewski

Wzór Mifflina-St Jeor w przeglądzie systematycznym najczęściej trafiał w przemianę spoczynkową z dokładnością do 10%, ale u pojedynczych osób mylił się wyraźnie bardziej (Frankenfield i in. 2005). 10% przy zapotrzebowaniu 2500 kcal to 250 kcal, czyli połowa typowego deficytu, a do tego dochodzi współczynnik aktywności wybierany „na czuja”. Wybierz go uczciwie niższy i zamiast przeliczać kalkulator co tydzień, patrz na wagę. Fundamenty deficytu opisałem we wpisie jak schudnąć.

Powód 4: weekend zeruje deficyt z całego tygodnia

Dwa dni bez liczenia potrafią wyzerować pięć dni pilnowania. Pięć dni po 400 kcal poniżej zapotrzebowania to 2000 kcal deficytu, a pizza w piątek i grill w sobotę po 1000 kcal ponad zapotrzebowanie dają bilans tygodnia zero.

Grafika

Jak weekend zeruje tydzień deficytu

5 dni po −400 kcal−2000
Piątek i sobota po +1000 kcal+2000
Bilans tygodnia0 kcal
Przykład w kcal względem zapotrzebowania. Słupek w górę to nadwyżka, w dół deficyt, oba w tej samej skali.

To samo widać w badaniu: na diecie uczestnicy w weekendy przestawali chudnąć, a cały spadek robili od poniedziałku do piątku (Racette i in. 2008).

Plansza badania Racette i in. 2008, Obesity: 48 zdrowych dorosłych w wieku 50-60 lat. Uczestnicy przybierali w weekendy, głównie przez większe jedzenie w sobotę i mniejszą aktywność w niedzielę. Na redukcji w weekendy przestawali chudnąć.
Źródło: Racette i in. 2008, Obesity, PMID 18551108.

Pizzę w piątek możesz zjeść, tylko wlicz ją w tydzień jak każdy inny posiłek. Kiedy „cheat meal” psuje redukcję, a kiedy nie, piszę we wpisie cheat meal, cheat day i efekt jojo.

Powód 5: płynne kalorie

Soki, alkohol, kawy z mlekiem i syropem mają kalorie, a organizm słabo je „zauważa”. Nie musisz liczyć kalorii, żeby kalorie się liczyły. W badaniu DiMeglio i Mattesa te same około 450 kcal dziennie w żelkach sprawiały, że uczestnicy sami z siebie jedli mniej przez resztę dnia, a w słodzonym napoju nie, więc masa ciała rosła tylko w okresie z napojem (DiMeglio i Mattes 2000).

Porównanie

Te same kalorie, inna forma

4 tygodnie: żelki ok. 450 kcal
  • Przez resztę dnia uczestnicy sami z siebie jedli mniej.
  • Kalorie z żelek zostały „zauważone”.
4 tygodnie: słodzony napój ok. 450 kcal
  • Przez resztę dnia nie jedli ani trochę mniej.
  • Masa ciała rosła tylko w tym okresie.
Ci sami uczestnicy w obu okresach, codziennie ok. 450 kcal dodatkowo (DiMeglio i Mattes 2000). Sok, alkohol i kawa z mlekiem wpisujesz do dziennika tak samo jak jedzenie.

Powód 6: dojadasz kalorie z zegarka

Nie wliczaj kalorii z zegarka do tego, co możesz zjeść. Zegarki dobrze mierzą kroki i nieźle tętno, ale w badaniu ze Stanfordu żaden z 7 popularnych zegarków nie miał średniego błędu w kaloriach poniżej 20% (Shcherbina i in. 2017), a nowszy przegląd 158 publikacji pokazał to samo (Fuller i in. 2020).

Plansza przeglądu systematycznego Fuller i in. 2020, JMIR mHealth uHealth: 158 publikacji, 9 marek zegarków i opasek. Kroki liczyły dość dobrze, tętno z różną dokładnością, a wydatku energii żadna marka nie mierzyła dokładnie.
Źródło: Fuller i in. 2020, JMIR Mhealth Uhealth, PMID 32897239.

Do tego część aplikacji podaje kalorie całkowite, razem z tymi, które spaliłbyś na kanapie, a organizm część spalonych kalorii oddaje gdzie indziej: średnio 28% kalorii spalonych w aktywności „wracało” przez niższy wydatek podstawowy (Careau i in. 2021, 1754 osoby). Ruch dalej się opłaca, tylko nie daje tyle, ile wyświetla ekran.

Kalkulator w głowie · przykład

Ile zostaje z 600 kcal na zegarku

600Zegarek pokazał po godzinie treningukalorie całkowite, razem z tymi, które spaliłbyś na kanapie
−70Spoczynek w tej godzinieprzy przemianie spoczynkowej ok. 1700 kcal na dobę
= 530Kalorie spalone ponad spoczynek
−28%Średnio tyle „wraca” przez niższy wydatek podstawowyCareau i in. 2021, 1754 osoby; u osób z większą ilością tkanki tłuszczowej więcej
ok. 380Realny zysk z treningu w kcala sam odczyt zegarka to szacunek, który może się mylić w obie strony
Przykładowy rachunek na liczbach z tekstu, a nie pomiar konkretnego zegarka. Żaden z 7 popularnych zegarków w badaniu ze Stanfordu nie miał średniego błędu w kaloriach poniżej 20% (Shcherbina i in. 2017). 28% to średnia z całej aktywności w ciągu dnia, u pojedynczej osoby może być inaczej. Dlatego kalorii z zegarka nie doliczasz do limitu, tylko porównujesz treningi między sobą.

Ja traktuję zegarek porównawczo: jeżeli jeden trening pokazał 600 kcal, a drugi 1000, to nie wiem, ile dokładnie wynosi różnica, ale wiem, że drugi spalił wyraźnie więcej. Porównanie zegarków, których sam używałem, masz we wpisie WHOOP czy Apple Watch.

Powód 7: waga stoi w miejscu, bo patrzysz na zły dzień

Jedno ważenie nic nie mówi o tym, czy chudniesz. Waga z dnia na dzień potrafi się zmienić o kilogram przez wodę, sól, glikogen, zawartość jelit i cykl miesiączkowy, a tłuszczu przy tempie 0,5 kg tygodniowo ubywa około 70 g dziennie. Dlatego porównujesz średnie z całych tygodni.

Na każdy gram glikogenu przypadają co najmniej 3 g wody (Fernández-Elías i in. 2015), więc po słonej kolacji albo większej porcji węglowodanów rano masz kilogram więcej, chociaż tłuszczu nie przybyło. Wiele kobiet ma też poczucie zatrzymania wody przed miesiączką i w jej pierwszych dniach (White i in. 2011, dane z dzienniczków, bez ważenia), więc porównuj ze sobą ten sam etap cyklu.

Grafika schemat

14 dni ważenia: pojedyncze dni kłamią, średnie nie

Schemat: 14 dni porannego ważenia Schemat ilustracyjny, nie dane z badania. Codzienne wyniki skaczą w górę i w dół, najwyżej w niedzielę i poniedziałek. Średnia z drugiego tygodnia jest niższa niż z pierwszego, chociaż ważenie z dnia 14 jest o 0,3 kg wyższe niż z dnia 1. tydzień 1 tydzień 2 +0,3 kg średnia średnia niżej pn. nd. pn. nd. dzień 1 dzień 14

Białe kółka to dwa „pechowe” ważenia: dzień 1 i dzień 14 po słonej kolacji. Porównane ze sobą dają +0,3 kg, chociaż średnia z drugiego tygodnia jest wyraźnie niższa.

ok. 0,35%masy ciała, tyle średnio waga waha się w ciągu tygodnia; przy 90 kg ok. 300 gTuricchi i in. 2020
nd. i pn.najwyższa waga w tygodniu, rośnie od soboty, spada od wtorkuOrsama i in. 2014, 4657 porannych ważeń
1 g : 3 gna każdy gram glikogenu co najmniej 3 g wody, więc 200 g glikogenu to co najmniej 800 g na wadzeFernández-Elías i in. 2015
Schemat ilustracyjny, a nie dane z badania: kropki pokazują typowy kształt wahań, oś pionowa celowo nie ma wartości. Liczby w kaflach pochodzą z badań podlinkowanych pod nimi.

Jeżeli dopiero zacząłeś trenować, waga przez pierwsze tygodnie może nawet rosnąć, bo mięśnie magazynują więcej glikogenu i wody. Tłumaczę to we wpisie waga rośnie po rozpoczęciu siłowni.

Jak sprawdzić, czy chudniesz, kiedy waga stoi

Zmierz obwód pasa raz w tygodniu i zobacz, jak leżą ubrania. Jeżeli przez miesiąc nie zmienia się ani średnia wagi, ani obwody, ani dziurka w pasku, to nie jesteś w deficycie. Jeżeli waga stoi, a spodnie są luźniejsze, to chudniesz i nic nie zmieniasz.

U moich podopiecznych widzę oba scenariusze. Ktoś po miesiącu pisze, że na wadze bez zmian, a pas, biodra, uda i pasek też stoją, więc to jasny sygnał, żeby uciąć kalorie albo dodać ruchu. Ktoś inny mówi, że nie schudł, a jak dopytam, to zamiast rozmiaru 40 nosi 38. Jak mierzyć obwody, opisałem we wpisie jak zmierzyć tkankę tłuszczową.

Czy jedząc za mało, można przestać chudnąć? Tryb głodowy kontra badania

Nie. Organizm, który dostaje mniej energii, niż zużywa, bierze resztę z zapasów, głównie z tkanki tłuszczowej. Adaptacja metaboliczna istnieje i potrafi zmniejszyć deficyt, ale go nie kasuje: w przemianie spoczynkowej to zwykle kilkadziesiąt do ok. 100-200 kcal dziennie, a licząc cały wydatek, po dużej redukcji kilkaset.

Nie ma ani jednego badania, które by potwierdziło to, że można jeść za mało i nie spalać tłuszczu. Problem jest w tym, że jedząc za mało, nie utrzymasz takiej diety.

Piotr Tomaszewski

W badaniu Martins i współpracowników 71 osób z otyłością przez 8 tygodni jadło 1000 kcal dziennie pod nadzorem badaczy i schudło średnio 14 kg, a adaptacja przemiany spoczynkowej wyniosła około 92 kcal dziennie (Martins i in. 2020). Większe wartości z badania MATADOR (Byrne i in. 2018) i z pomiarów całego wydatku (Leibel i in. 1995) masz na wykresie niżej. Część tej adaptacji to mniej ruchu, którego nie zauważasz: mniej chodzisz, mniej się wiercisz. Dlatego pilnuj stałej liczby kroków. Deficyt się kurczy, ale nie znika.

Nawet w eksperymencie z Minnesoty z lat 40., gdzie wydatek energii spadł bardzo mocno, większość uczestników straciła ponad 25% masy ciała, płacąc za to ogromnym kosztem zdrowotnym i psychicznym (Kalm i Semba 2005). Najmocniej hamuje odchudzanie apetyt: każdy utracony kilogram podnosił go o około 100 kcal dziennie (dane 153 osób z cukrzycą typu 2, które chudły na leku; Polidori i in. 2016), a typowy zastój wagi po około 6 miesiącach redukcji lepiej tłumaczą sporadyczne odstępstwa od diety niż adaptacja metaboliczna (Thomas i in. 2014).

Wykres

Adaptacja przemiany spoczynkowej w kcal dziennie

Adaptacja to różnica między zmierzoną a przewidywaną przemianą spoczynkową (RMR), czyli spadek, którego nie tłumaczy sama mniejsza masa ciała.

6-8 kcalTyle na każdy kilogram masy beztłuszczowej spadał cały dzienny wydatek (spoczynek i ruch razem) u osób, które utrzymywały masę niższą o 10% lub więcej. Przy 50-60 kg masy beztłuszczowej to ok. 300-480 kcal, czyli tyle, że deficyt się kurczy, ale nie znika (Leibel i in. 1995, 41 osób, warunki szpitalne).
Źródła słupków: Martins i in. 2020 (92 i 38 kcal), Byrne i in. 2018 (−749 kJ, czyli ok. 180 kcal, po korekcie na skład ciała), Fothergill i in. 2016 (uczestnicy programu telewizyjnego po bardzo dużej i szybkiej redukcji). Słupek „typowy deficyt” to przykład dla skali, a nie wynik badania.
Mit kontra fakt

Tryb głodowy i słaby metabolizm

Mit

„Jem za mało, organizm przeszedł w tryb głodowy i magazynuje tłuszcz”

Fakt

Osoby z otyłością na 1000 kcal dziennie (gotowe produkty, pod nadzorem badaczy) schudły w 8 tygodni średnio 14 kg, a adaptacja przemiany spoczynkowej wyniosła ok. 92 kcal.

Martins i in. 2020
Mit

„Mam słaby metabolizm”

Fakt

Osoby „oporne na dietę” miały wydatek energii w granicach 5% normy, a zjedzone kalorie zaniżały o 47%.

Lichtman i in. 1992
Mit

„Keto odchudza, bo kontroluje insulinę”

Fakt

Każda dieta odchudzająca działa przez deficyt. W metaanalizie 32 badań z pełną kontrolą jedzenia, przy tych samych kaloriach, dieta z mniejszą ilością tłuszczu dawała nawet minimalnie większą utratę tłuszczu niż dieta z mniejszą ilością węglowodanów. Sam przytyłem na diecie tłuszczowej, bo jadłem za dużo.

Hall i Guo 2017
Mit

„Adaptacja zjada cały deficyt”

Fakt

W przemianie spoczynkowej to zwykle kilkadziesiąt do ok. 100-200 kcal. Licząc cały wydatek, po dużej redukcji potrafi być kilkaset kcal. Spowalnia chudnięcie, ale go nie zatrzymuje.

Martins 2020 · Byrne 2018 · Leibel 1995 · Fothergill 2016
Plansza przeglądu systematycznego Nunes i in. 2022, Br J Nutr: 33 badania, 2528 dorosłych po redukcji. Adaptacyjną termogenezę wykryto w 27 z 33 badań, ale lepiej zaplanowane badania pokazywały mniejsze lub nieistotne wartości, a po ustabilizowaniu wagi zjawisko słabło albo znikało.
Źródło: Nunes i in. 2022, Br J Nutr, PMID 33762040.

Żeby było jasne, to nie jest zachęta do jedzenia 1000 kcal. Bardzo niska kaloryczność to głód, słabsze treningi i większe ryzyko, że wszystko rzucisz. Szukaj błędu w liczeniu i w tym, jak długo wytrzymujesz na diecie, a nie w zepsutym metabolizmie.

Powód 8: choroba albo leki. Kiedy to nie jest tylko kwestia kalorii

Deficyt działa zawsze, ale niektóre choroby i leki obniżają Twoje zapotrzebowanie albo podnoszą apetyt, więc punkt startu się przesuwa. Jeżeli coś z tabeli niżej Cię dotyczy, zacznij od lekarza, a dopiero potem od kalkulatora.

SytuacjaCo wiadomoCo zrobić
Nieleczona niedoczynność tarczycyJawna niedoczynność wiąże się ze skromnym przyrostem masy, a leczenie daje co najwyżej skromny spadek (Sanyal i Raychaudhuri 2016)Badania tarczycy (TSH) i leczenie u lekarza; przy wyrównanej chorobie deficyt działa jak u każdego
Leki, które sprzyjają tyciuWśród nich insulina, sulfonylomoczniki, pioglitazon, glikokortykosteroidy i część leków psychiatrycznych (zalecenia PTLO 2024)Nie odstawiaj leku sam; zapytaj lekarza o zamiennik albo o to, jak go uwzględnić w diecie
Insulinooporność, PCOSNie blokują chudnięcia, ale u części osób je utrudniają, między innymi przez apetyt. Już ok. 5% spadku masy poprawia wrażliwość na insulinę (Magkos i in. 2016); przy PCOS PTLO zaleca redukcję o 5-15% masyTen sam deficyt, więcej białka i błonnika, kontrola u lekarza
BMI 30 lub więcej (albo 27 z chorobą) i brak spadku o 5% po 3-6 miesiącach zmiany stylu życiaWedług zaleceń Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości to moment na rozmowę o leczeniu farmakologicznymLekarz, najlepiej z doświadczeniem w leczeniu otyłości

Nieleczona niedoczynność tarczycy rzeczywiście może obniżyć zapotrzebowanie, więc ktoś może nie chudnąć na 1700 kcal. Ale od „nie chudnę” do „tyję, chociaż jem bardzo mało” jest daleka droga. Jeżeli tyjesz mimo realnie małego jedzenia albo do tego ciągle marzniesz, jesteś wyczerpany i masz obrzęki, idziesz do lekarza, a nie tniesz kolejnych kalorii. Jeżeli śpisz po 5 godzin i chodzisz ciągle przemęczony, cięcie kalorii zwykle tylko pogarsza sprawę, bo trudniej utrzymać dietę i ruch. Wtedy najpierw sen, potem kalorie.

Plan na 14 dni, który pokaże, czy jesteś w deficycie

Policz zapotrzebowanie raz, odejmij 15%, przez 14 dni licz wszystko i waż się codziennie rano, a potem porównaj średnie z dwóch tygodni. Jeżeli średnia spada, nic nie zmieniasz. Jeżeli stoi, ucinasz 200 kcal i obserwujesz kolejne dwa tygodnie.

Plan na 14 dni

Sprawdź, czy naprawdę jesteś w deficycie

Dzień 1

Policz raz i odejmij 15%

  • Zapotrzebowanie z kalkulatora kalorii.
  • Współczynnik aktywności uczciwie, przy wahaniu niższy.
  • Od wyniku odejmij 15%.
Dni 1-7

Licz wszystko i waż się

  • Wszystko poza wodą, czarną kawą i herbatą.
  • Waż oliwę, orzechy, ryż, makaron, płatki.
  • Codziennie rano waga, raz obwód pasa.
Dni 8-14

To samo, bez zmian

  • Kalorie zostają takie same.
  • Dalej codzienne ważenie rano.
  • Drugi pomiar pasa.
Dzień 15

Porównaj średnie

  • Średnia wagi z dni 1-7.
  • Średnia wagi z dni 8-14.
  • Decyzja według drzewka niżej.
Średnia z tygodnia 2 w porównaniu z tygodniem 1i obwód pasa
SpadłaNic nie zmieniasz

Kierunek jest dobry. Jeżeli dieta ruszyła w dniu 1, część spadku to woda, więc tempo oceniasz od 3. tygodnia.

Stoi albo wyżej−200 kcal

Albo więcej kroków. Trzymasz to 14 dni. Jeżeli w tych dniach zacząłeś siłownię, rozstrzyga obwód pasa.

Od 3. tygodnia diety spada szybciej niż ok. 1% masy na tydzień+100-200 kcal

Jeżeli do tego jesteś ciągle głodny albo słabniesz na treningach.

Granica: nie tnij poniżej swojej przemiany spoczynkowej z kalkulatora. Jeżeli tam jesteś, a waga dalej stoi, idź do lekarza albo dietetyka.

Mój plan na 14 dni. Kalorie zmieniasz najwyżej co dwa tygodnie. Na starcie diety schodzi glikogen razem z wodą (Kreitzman i in. 1992), dlatego pierwsze dwa tygodnie mówią, czy kierunek jest dobry, a tempo liczysz z kolejnych. Tempo 0,5-1% masy ciała tygodniowo według Helms i in. 2014.

Wszystko pokazuję w filmie, z którego pochodzi ten plan:

Miniatura mojego filmu: jem mało i nie chudnę, jesz więcej, niż myślisz
Film: jem mało i nie chudnę (dlaczego) (20 min).

Jak duży deficyt i jakie tempo

Na start odejmij 15-25% zapotrzebowania. Im więcej masz tkanki tłuszczowej, tym większy deficyt możesz zastosować, a im jesteś szczuplejszy, tym bliżej 15%. Waga powinna spadać o 0,5-1% masy ciała tygodniowo, czyli przy 80 kg o 0,4-0,8 kg (Helms i in. 2014).

Przykład: ważysz 80 kg, a z dziennika wyszło Ci zapotrzebowanie 2400 kcal. Deficyt 15-25% to 360-600 kcal, więc jesz 1800-2040 kcal dziennie. Średnia waga z tygodnia 3 powinna wtedy być niższa od średniej z tygodnia 2 o mniej więcej 0,3-0,6 kg. Jeżeli spadła o mniej niż 0,3 kg, utnij około 200 kcal albo dołóż kroków, a jeżeli o ponad 1 kg, dodaj trochę jedzenia. Dlaczego wolniejsze tempo daje więcej tłuszczu w tym, co schodzi, opisałem we wpisie jak schudnąć, a jak utrzymać mięśnie, w tekście jak nie stracić mięśni na redukcji.

Jak często się ważyć na redukcji

Najlepiej codziennie rano, po toalecie, przed jedzeniem i piciem, w samej bieliźnie, a minimum 3 razy w tygodniu. W badaniu Steinberg osoby, które ważyły się codziennie, schudły w pół roku średnio o 6,1 kg więcej niż te, które ważyły się prawie codziennie, średnio 5,4 dnia w tygodniu (Steinberg i in. 2015). Grupa była mała (47 osób), a podział nie był losowy, więc to nie dowód, że samo ważenie odchudza, ale codzienny pomiar daje Ci dane do decyzji.

Dzień 15: co zrobić z wynikiem

Decyzję masz w drzewku w planie wyżej. Jedno zastrzeżenie: jeżeli dieta zaczyna się w dniu 1, w pierwszym tygodniu schodzi glikogen razem z wodą, więc dzień 15 mówi Ci tylko, czy kierunek jest dobry. Tempo i realne zapotrzebowanie policz z porównania tygodnia 3 z tygodniem 2, a jeżeli w tych samych dniach zacząłeś siłownię, rozstrzygaj po obwodzie pasa.

Plansza Kreitzman i in. 1992, Am J Clin Nutr: glikogen jest magazynowany razem z wodą, 3 do 4 części wody na część glikogenu, więc w pierwszych dniach diety waga spada szybko częściowo przez wodę, a po powrocie węglowodanów może odbić.
Źródło: Kreitzman i in. 1992, Am J Clin Nutr, PMID 1615908. Dlatego pierwszy tydzień diety zawyża tempo i nie mówi, ile tłuszczu naprawdę ubyło.

Gdzie się zatrzymać. Jeżeli po kolejnych korektach schodzisz poniżej swojej przemiany spoczynkowej z kalkulatora, a waga dalej stoi, nie tnij dalej. Najpierw sprawdź, czy naprawdę ważysz i wpisujesz wszystko (powód 1 i 2), a jeżeli tak, idź do lekarza albo dietetyka. Jeżeli masz za sobą zaburzenia odżywiania, nie rób tego planu sam.

Kalkulator niżej zrobi rachunek za Ciebie: wpisujesz średnie kalorie z dziennika i dwie średnie wagi, a on pokazuje decyzję na 15. dzień.

Kalkulator · dzień 15

Twoje realne zapotrzebowanie

Wpisz średnie z 14 dni dziennika i wagi. Liczby z przecinkiem też działają.

Od kiedy jesz tyle kalorii?
2350kcal dziennie, Twoje szacowane realne zapotrzebowanie
Tempo−0,50 kgna tydzień
% masy ciała−0,63%na tydzień
Realny deficytok. 550 kcaldziennie

Wzór: średnie kcal + (spadek średniej wagi w kg × 7700) / 7. 7700 kcal na kilogram to przybliżenie, które nie uwzględnia tego, że wydatek energii spada razem z wagą (Hall i in. 2011). Jeżeli dieta zaczęła się w tych 14 dniach, kalkulator nie liczy realnego zapotrzebowania, bo spadek zawyża woda z glikogenu (Kreitzman i in. 1992). Progi tempa 0,5-1% masy na tydzień: Helms i in. 2014.

Nie tnij co tydzień, a przy długiej redukcji zrób przerwę

Kalorie zmieniasz najwyżej co dwa tygodnie, bo tydzień to za mało, żeby odróżnić tłuszcz od wody. Najczęstszy błąd, jaki widzę, to cięcie kalorii po każdym gorszym tygodniu, aż ktoś ląduje na 1100 kcal i po miesiącu rzuca dietę.

Przy dłuższej redukcji polecam diet break, czyli przerwę na jedzeniu na utrzymanie. Ja dzielę długą redukcję na 10-12 tygodni deficytu i 2-3 tygodnie utrzymania. To moja praktyka, bo badania sprawdzały częstsze przerwy. W badaniu MATADOR przeplatanie 2 tygodni deficytu z 2 tygodniami utrzymania dało więcej utraconych kilogramów przy tej samej liczbie tygodni na diecie, tylko całość trwała dłużej (Byrne i in. 2018). U osób trenujących siłowo przerwy co 3 tygodnie nie dały więcej utraconego tłuszczu, ale uczestnicy byli mniej głodni (Peos i in. 2021). Przerwa nie sprawi więc, że w tym samym czasie spalisz więcej, ale pomaga wytrzymać.

Wykres

Przerwy na utrzymanie a utrata wagi (MATADOR)

W obu grupach 16 tygodni diety. Grupa z przerwami potrzebowała na to 30 tygodni, a nie 16.

Mężczyźni z otyłością, w obu grupach 16 tygodni deficytu; w grupie z przerwami rozłożone na 30 tygodni (Byrne i in. 2018). Wśród wszystkich zrandomizowanych różnica była mniejsza, a w samym tłuszczu nieistotna. U osób trenujących siłowo przerwy nie dały więcej utraconego tłuszczu, ale uczestnicy byli mniej głodni (Peos i in. 2021).

Najczęstsze pytania

Jem 1200 kcal i nie chudnę. Jak to możliwe?

Najczęściej realnie jesz więcej. U osób, które deklarowały poniżej 1200 kcal i nie chudły, metabolizm był w normie, a jedzenie zaniżały średnio o 47% (Lichtman 1992). Zrób 14 dni ważonego dziennika razem z dodatkami i weekendami. Jeżeli naprawdę jesz 1200 kcal, a przez miesiąc nie spada ani średnia wagi, ani obwody, idź do lekarza.

Ile może stać waga na redukcji?

Tydzień, dwa, czasem trzy, i to jest normalne, bo wahania wody potrafią przykryć spadek tłuszczu. Jeżeli przez 3-4 tygodnie nie zmienia się ani średnia wagi, ani obwód pasa, nie jesteś w deficycie: utnij około 200 kcal, dodaj kroków albo, jeżeli jesteś po długiej redukcji, zrób 2-3 tygodnie na utrzymaniu.

Dlaczego nie chudnę mimo diety i ćwiczeń?

Najczęściej dojadasz kalorie spalone na treningu albo po rozpoczęciu treningów mięśnie magazynują więcej glikogenu i wody. Żaden z 7 zegarków w badaniu ze Stanfordu nie miał średniego błędu w kaloriach poniżej 20% (Shcherbina 2017), a średnio 28% spalonych kalorii organizm oddaje (Careau 2021). Nie wliczaj treningu do limitu i patrz na średnią tygodniową oraz obwód pasa.

Czy jedząc za mało, można przestać chudnąć?

Nie. Adaptacja metaboliczna zmniejsza deficyt, w przemianie spoczynkowej zwykle o kilkadziesiąt do ok. 100-200 kcal (Martins 2020; Byrne 2018), ale go nie kasuje. Problem z bardzo małym jedzeniem jest inny: trudno na nim wytrzymać, więc pojawiają się napady i weekendy, które zerują deficyt.

Czy po 40 metabolizm zwalnia i dlatego nie chudnę?

Nie w takim stopniu, jak się mówi. W danych ponad 6 tysięcy osób wydatek energii, po uwzględnieniu masy beztłuszczowej, był stabilny między 20. a 60. rokiem życia i wyraźnie spadał dopiero po 60. (Pontzer i in. 2021). Z wiekiem częściej spada ilość ruchu i mięśni, a to możesz zmienić. Więcej we wpisie jak schudnąć po 40.

Czy przy Hashimoto albo niedoczynności tarczycy da się schudnąć?

Tak. Nieleczona niedoczynność może obniżyć zapotrzebowanie, ale przyrost masy przy jawnej niedoczynności opisuje się jako skromny (Sanyal i Raychaudhuri 2016). Najpierw leczenie i wyrównanie wyników u lekarza, potem ten sam plan co u każdego: kalkulator to punkt startu, a realny deficyt sprawdzasz wagą i obwodami.

Aplikacja BBS

Chcesz mieć dietę i trening rozpisane pod swoje kalorie?

W aplikacji BBS dostajesz jadłospisy od 1600 do 3000 kcal z listą zakupów, plany treningowe na siłownię albo do domu i filmy z techniką każdego ćwiczenia. Pierwsze 3 dni są za darmo.

Źródła

  1. Lichtman SW i in. Discrepancy between self-reported and actual caloric intake and exercise in obese subjects. N Engl J Med. 1992;327(27):1893-1898. PubMed 1454084
  2. Champagne CM i in. Energy intake and energy expenditure: a controlled study comparing dietitians and non-dietitians. J Am Diet Assoc. 2002;102(10):1428-1432. PubMed 12396160
  3. Schoeller DA. Limitations in the assessment of dietary energy intake by self-report. Metabolism. 1995;44(2 Suppl 2):18-22. PubMed 7869932
  4. Urban LE i in. Accuracy of stated energy contents of restaurant foods. JAMA. 2011;306(3):287-293. PubMed 21771989
  5. U.S. Department of Agriculture. FoodData Central (wartości energetyczne oliwy, orzechów włoskich, ryżu i mleka). fdc.nal.usda.gov
  6. Frankenfield D, Roth-Yousey L, Compher C. Comparison of predictive equations for resting metabolic rate in healthy nonobese and obese adults: a systematic review. J Am Diet Assoc. 2005;105(5):775-789. PubMed 15883556
  7. Racette SB i in. Influence of weekend lifestyle patterns on body weight. Obesity. 2008;16(8):1826-1830. PubMed 18551108
  8. DiMeglio DP, Mattes RD. Liquid versus solid carbohydrate: effects on food intake and body weight. Int J Obes Relat Metab Disord. 2000;24(6):794-800. PubMed 10878689
  9. Shcherbina A i in. Accuracy in wrist-worn, sensor-based measurements of heart rate and energy expenditure in a diverse cohort. J Pers Med. 2017;7(2):3. PubMed 28538708
  10. Fuller D i in. Reliability and validity of commercially available wearable devices for measuring steps, energy expenditure, and heart rate: systematic review. JMIR Mhealth Uhealth. 2020;8(9):e18694. PubMed 32897239
  11. Careau V i in. Energy compensation and adiposity in humans. Curr Biol. 2021;31(20):4659-4666. PubMed 34453886
  12. Orsama AL i in. Weight rhythms: weight increases during weekends and decreases during weekdays. Obes Facts. 2014;7(1):36-47. PubMed 24504358
  13. Turicchi J i in. Weekly, seasonal and holiday body weight fluctuation patterns among individuals engaged in a European multi-centre behavioural weight loss maintenance intervention. PLoS One. 2020;15(4):e0232152. PubMed 32353079
  14. Fernández-Elías VE i in. Relationship between muscle water and glycogen recovery after prolonged exercise in the heat in humans. Eur J Appl Physiol. 2015;115(9):1919-1926. PubMed 25911631
  15. White CP, Hitchcock CL, Vigna YM, Prior JC. Fluid retention over the menstrual cycle: 1-year data from the prospective ovulation cohort. Obstet Gynecol Int. 2011;2011:138451. PubMed 21845193
  16. Martins C i in. Metabolic adaptation is an illusion, only present when participants are in negative energy balance. Am J Clin Nutr. 2020;112(5):1212-1218. PubMed 32844188
  17. Leibel RL, Rosenbaum M, Hirsch J. Changes in energy expenditure resulting from altered body weight. N Engl J Med. 1995;332(10):621-628. PubMed 7632212
  18. Kalm LM, Semba RD. They starved so that others be better fed: remembering Ancel Keys and the Minnesota experiment. J Nutr. 2005;135(6):1347-1352. PubMed 15930436
  19. Polidori D i in. How strongly does appetite counter weight loss? Quantification of the feedback control of human energy intake. Obesity. 2016;24(11):2289-2295. PubMed 27804272
  20. Thomas DM i in. Effect of dietary adherence on the body weight plateau: a mathematical model incorporating intermittent compliance with energy intake prescription. Am J Clin Nutr. 2014;100(3):787-795. PubMed 25080458
  21. Fothergill E i in. Persistent metabolic adaptation 6 years after "The Biggest Loser" competition. Obesity. 2016;24(8):1612-1619. PubMed 27136388
  22. Nunes CL i in. Does adaptive thermogenesis occur after weight loss in adults? A systematic review. Br J Nutr. 2022;127(3):451-469. PubMed 33762040
  23. Hall KD, Guo J. Obesity energetics: body weight regulation and the effects of diet composition. Gastroenterology. 2017;152(7):1718-1727.e3. PubMed 28193517
  24. Sanyal D, Raychaudhuri M. Hypothyroidism and obesity: an intriguing link. Indian J Endocrinol Metab. 2016;20(4):554-557. PubMed 27366725
  25. Magkos F i in. Effects of moderate and subsequent progressive weight loss on metabolic function and adipose tissue biology in humans with obesity. Cell Metab. 2016;23(4):591-601. PubMed 26916363
  26. Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na otyłość 2024. Stanowisko PTLO (cytowane według podsumowania zaleceń: farmakoterapia s. 13-15, leki sprzyjające tyciu s. 5-6, cele redukcji s. 6-7).
  27. Helms ER, Aragon AA, Fitschen PJ. Evidence-based recommendations for natural bodybuilding contest preparation: nutrition and supplementation. J Int Soc Sports Nutr. 2014;11:20. PubMed 24864135
  28. Steinberg DM i in. Weighing every day matters: daily weighing improves weight loss and adoption of weight control behaviors. J Acad Nutr Diet. 2015;115(4):511-518. PubMed 25683820
  29. Kreitzman SN, Coxon AY, Szaz KF. Glycogen storage: illusions of easy weight loss, excessive weight regain, and distortions in estimates of body composition. Am J Clin Nutr. 1992;56(1 Suppl):292S-293S. PubMed 1615908
  30. Hall KD i in. Quantification of the effect of energy imbalance on bodyweight. Lancet. 2011;378(9793):826-837. PubMed 21872751
  31. Byrne NM i in. Intermittent energy restriction improves weight loss efficiency in obese men: the MATADOR study. Int J Obes. 2018;42(2):129-138. PubMed 28925405
  32. Peos JJ i in. Continuous versus intermittent dieting for fat loss and fat-free mass retention in resistance-trained adults: the ICECAP trial. Med Sci Sports Exerc. 2021;53(8):1685-1698. PubMed 33587549
  33. Pontzer H i in. Daily energy expenditure through the human life course. Science. 2021;373(6556):808-812. PubMed 34385400

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani dietetyka. Jeżeli chorujesz przewlekle, przyjmujesz leki, jesteś w ciąży albo masz za sobą zaburzenia odżywiania, ustal kaloryczność diety z lekarzem.

Używam Google Analytics, żeby wiedzieć, co na stronie działa, a co nie. Zgadzasz się na cookies statystyczne?